“Yes, we groeien! Maar… wat nu?”
Groei. Dat is toch wat je wilt als ondernemer?
Meer klanten. Een mooie nieuwe opdracht. Een kans die je niet wilt laten liggen.
Yes, we groeien!
En dan komt vaak vrij snel het tweede gevoel:
Oh mijn god. En nu?
Want die nieuwe klant moet wel geholpen worden. Die nieuwe opdracht vraagt misschien om andere processen. Je systemen moeten het aankunnen. Je mensen moeten weten wat ze moeten doen. En ergens tussendoor moet jij ook nog gewoon ondernemer zijn.
En vanuit die hoeveelheid der dingen ontstaat de behoefte er even niet alleen voor te hoeven staan. En regelmatig komt dan de vraag bij mij:
“Ik heb een probleem. Kun jij het oplossen?”
Er is iets dat niet lekker loopt.
Een proces werkt niet meer. Een systeem sluit niet goed aan. Er komt een grote nieuwe opdracht aan en niemand weet precies hoe die geïmplementeerd moet worden.
De vraag is dan:
“Bregje, kun jij dit voor ons fixen?”
Ja.
Waarschijnlijk wel.
Maar dat betekent niet dat dát de vraag is die tot een duurzame oplossing leidt.
De vraag achter de vraag
Ik heb ooit geleerd om altijd te zoeken naar de vraag achter de vraag.
Inmiddels denk ik dat je nog iets verder moet kijken.
Want onder zo'n praktische hulpvraag zit vaak onzekerheid.
Waar beginnen we?
Wie moet dit oppakken?
Hebben we hier eigenlijk wel de mensen voor?
Zijn onze processen goed genoeg?
Kunnen onze systemen dit aan?
En misschien wel de belangrijkste:
Als dit morgen opnieuw gebeurt, kunnen we het dan zelf?
Daar wordt het voor mij interessant.
Een nieuwe opdracht, dus groei, legt vaak een oud probleem bloot
Ik ben onlangs opnieuw betrokken geraakt bij een organisatie waar ik eerder voor heb gewerkt.
Een relatief kleine organisatie kreeg een mooie nieuwe opdracht. Goed nieuws dus.
Alleen vroeg die opdracht om net wat andere structuren, werkprocessen en systemen.
En dus kwam de vraag:
Kun jij ons weer helpen?
Mijn eerste reactie was ongeveer:
“Ja, natuurlijk, maar we gaan dit avontuur met elkaar aan zodat jullie ontdekken hoe jullie dit de volgende keer zélf kunnen doen!”
Dat klinkt misschien een beetje streng. Zo bedoel ik het natuurlijk niet.
Want ik begrijp heel goed waarom zo'n organisatie hulp vraagt.
Iedereen heeft het druk. De dagelijkse werkzaamheden gaan door en ineens moet er ook nog een compleet nieuwe opdracht worden ingericht. Er is simpelweg te weinig capaciteit om alles tegelijk te doen.
Dan help ik graag.
Maar als ik alleen die ene opdracht implementeer, hebben we over een tijdje precies hetzelfde probleem.
En dat is zonde.
Je bedrijf laten meegroeien betekent verder kijken dan het probleem van vandaag
Daarom hebben we mijn rol als volgt ingericht.
Ik help niet alleen bij de implementatie.Ik ondersteun, op de achtergrond, degene die het implementatietraject leidt. Zo help ik de organisatie om het zélf te doen.
Ook kijken we samen naar wat er nodig is. Waar loopt het vast? Welke kennis ontbreekt? Welke processen moeten veranderen? Wie moet welke verantwoordelijkheid kunnen nemen? Nu. En in de toekomst.
Zo lossen we niet alleen het probleem van vandaag op.
We bouwen aan een organisatie die de volgende opdracht zelfstandig kan oppakken.
Want dát is voor mij groei.
Niet alleen meer omzet.
Niet alleen meer klanten.
Maar een bedrijf dat leert en zich ontwikkelt.
Een bedrijf dat de volgende groeifase vol zelfvertrouwen aankan.
De ondernemer die alles zelf kan, wordt soms het probleem
En daar zit nog een andere kant aan.
Veel ondernemers zijn ontzettend goed in dingen voor elkaar krijgen.
Dat is vaak precies waarom hun bedrijf bestaat.
Ze zien een kans en denken:
Doen.
Hoe precies?
Dat zoeken we onderweg wel uit.
Ik vind dat een fantastische eigenschap.
Sterker nog: in de pioniersfase van een bedrijf heb je die eigenschap waarschijnlijk keihard nodig.
Maar er komt een moment waarop precies die kracht je groei kan gaan tegenhouden.
Wat je hier bracht, brengt je niet automatisch verder
Als jij degene bent die iedere beslissing neemt, ieder probleem oplost, iedere klant kent en precies weet hoe alles moet gebeuren, bouw je een organisatie die enorm afhankelijk is van jou.
Dat gaat prima.
Totdat het niet meer gaat.
Je agenda loopt vol. Mensen wachten op beslissingen. De kwaliteit komt onder druk te staan. Je bent steeds meer brandjes aan het blussen.
En langzaam raak je verder verwijderd van datgene waarvoor je ooit ondernemer bent geworden.
Dat is vaak het moment waarop loslaten in beeld komt. En dat is voor veel ondernemers best spannend.
Loslaten is soms lastiger dan opbouwen
Tijdens mijn gesprek hierover gebruikte ik spontaan de vergelijking met ouderschap.
Ik ben zelf geen moeder, dus ik begeef me hier op glad ijs. 😉
Maar volgens mij werkt het ongeveer zo:
Je voedt een kind op, je helpt het groeien en geeft het vertrouwen om uiteindelijk op eigen benen te kunnen staan. Eenmaal zover, blijf je aan de zijlijn toejuichen en tips geven.
Met een bedrijf is dat misschien niet eens zo anders.
In het begin is het jouw baby.
Je hebt het bedacht. Je hebt het opgebouwd. Je hebt er waarschijnlijk avonden, weekenden en dus veel energie in gestoken.
Natuurlijk voelt het persoonlijk.
Maar als je alles precies wilt blijven doen zoals jij het altijd hebt gedaan, geef je je bedrijf uiteindelijk geen ruimte meer om zelfstandig te groeien.
Dat is niet loslaten uit afstand, maar loslaten vanuit vertrouwen.
Eén plus één is soms gewoon drie
Dat klinkt als een enorme open deur.
Maar ik geloof er echt in.
Niemand is overal even goed in. Juist als een bedrijf groeit, wordt het waardevol om mensen om je heen te verzamelen die iets eigens toevoegen.
Sterker nog: weten waar je níét goed in bent, is misschien wel een van de belangrijkste stappen die je kunt zetten wanneer je bedrijf groeit.
De ondernemers die ik relatief makkelijk zie groeien, hebben vaak iets gemeen.
Ze kennen hun eigen sterke én zwakke punten.
En ze organiseren mensen om zich heen die hen aanvullen.
Niet nog iemand die precies hetzelfde kan.
Maar iemand die iets toevoegt.
Dat zagen we ook in mijn verhaal van vorige maand. De ondernemer op de boot naar Corsica dacht na over uitbreiding en personeel. Tijdens ons gesprek realiseerde hij zich dat hij eigenlijk iemand zocht die erg op hemzelf leek.
Maar had zijn bedrijf nóg een ondernemer nodig?
Of juist iemand die structuur kon brengen?
Dat is een heel andere vraag.
Groei vraagt om een ander soort ondernemerschap
Misschien is dat uiteindelijk wel de kern.
Wanneer je bedrijf verandert, moet jij als ondernemer soms ook veranderen.
De eigenschappen waarmee je iets uit het niets hebt opgebouwd, blijven waardevol.
Je energie.
Je lef.
Je ideeën.
Je vermogen om kansen te zien.
Maar er moeten misschien eigenschappen bijkomen.
Samenwerken.
Vertrouwen.
Structuur bouwen.
Andere mensen ruimte geven.
En vooral: accepteren dat niet alles precies hoeft te gebeuren zoals jij het zelf zou doen.
Misschien herken je jezelf in deze vragen.
Waar gaat mijn aandacht op dit moment het meest naartoe: naar de volgende opdracht, of ook naar de manier waarop mijn organisatie die opdracht straks kan dragen?
Als er morgen drie nieuwe grote opdrachten binnenkomen, kan mijn bedrijf dat dan aan zonder dat alles via mij moet lopen?
Als je op die laatste vraag twijfelt, is dat helemaal niet erg. Sterker nog: het zegt niet dat je bedrijf niet goed draait. Het laat vooral zien dat je bedrijf toe is aan een volgende fase.
En dat is eigenlijk goed nieuws.
Yes, je groeit.
Nu mag je organisatie met je meegroeien.
Herken je iets uit dit verhaal?
Dan drink ik graag een kop koffie met je. Niet om direct oplossingen aan te dragen, maar om samen te onderzoeken wat jouw organisatie nodig heeft om de volgende stap te zetten.
